calorieën tellen per dag

Linda's turning point deel I: calorieën tellen niet de oplossing

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, had ik na een vermoeiende reis besloten om het tij te keren. Ik ging op dieet en wel morgen! Van uitstel komt afstel. Cold turkey. Gewoon beginnen. Het huis was toch praktisch leeg qua levensmiddelen. Dus dat kwam wel even goed uit.

Maar hoe te beginnen. Laten we zo zeggen,  mijn eetgewoonten waren door de jaren heen enorm slecht geworden. Ontbijten deed ik amper. En als het iets was, was het een sultana of zo. Ik had ’s morgens nogal wat moeite met eten. Wat ik daarbij dronk? Te erg dit te moeten zeggen, schaam me er zo enorm voor! Maar ik dronk bij mijn ontbijt limonade.

Ja, dat lees je goed! Limonade bij mijn ontbijt, limonade bij mijn lunch, bij mijn avondeten, altijd limonade. Want water, dat was vies. Er ging maar liefst anderhalve fles sinas op een dag erdoor! (Ik kan het zelf nog niet eens geloven.). Calorieën tellen per dag deed ik gelukkig nog niet. Dat zouden er minimaal wel 4000 per dag zijn!

Een enkele keer dronk ik ook wel eens koffie hoor met melk en twee bergen suiker (want dat waren echt geen schepjes meer). Geen wonder dat ik afliep op diabetes en mijn bloeddruk torenhoog was. En maar zwijgen over mijn gewicht dat al lange tijd drie cijfers bevatte.

Terwijl ik dit opschrijf ben ik zo blij, zo dankbaar, dat ik zelf heb ingezien dat het zo echt niet meer verder kon. Je moet er mentaal ook 100% achter staan. Als je psychisch niet in orde bent, kan (met nadruk op KAN) het uitlopen op een fiasco waardoor je de volgende keer wel twee keer bedenkt om je eetpatroon aan te passen.

Voor mijn familie moet het ook zo enorm moeilijk geweest zijn. Mijn zusje zei laatst dat ze het zo erg vond dat ik zo bijkwam. Dat ze met regelmaat met mijn vader erover gesproken had. Maar goed, ze wist gewoon niet hoe ze mij dit, zonder me te kwetsen duidelijk kon maken. Dat ze zich zorgen hebben gemaakt. Bang waren dat ik me dood zou eten.

Laat staan wat mijn kinderen wel niet dachten. Mijn zoontje Sean vond het wel eens nodig om te vermelden dat ik dikke billen had. Maar we hadden er met name veel lol om. Eigenlijk had dat toen al een wake-up call moeten zijn. Maar alles werd weggelachen. Ook dat mama haar zoon niet kon bijhouden in de speeltuin, of nooit ging fietsen, omdat ze de berg niet op kwam. En niet te vergeten in het weekend minstens tot half 11 in bed moest blijven liggen. En o jee als het eerder was. Ik was altijd moe. Altijd willen slapen. Natuurlijk hielp mijn postnatale depressie niet mee, maar het was echt ontzettend ongezond!

Het lijkt overdreven, voeding laat je leven. We hebben het nodig om te overleven. Maar voeding kan je letterlijk en figuurlijk ook laten sterven. Dan spreek ik natuurlijk over onbewuste en verkeerde voedingskeuzes.

Mijn keerpunt

1

Mijn lichaam was er klaar voor. Deze signalen moest ik nu aanpakken! Dus ben ik begonnen met een detox-kuur. Het lichaam moet namelijk ontgiften en dat leek mij zelf het beste. Zeker na al die verkeerde voeding en antidepressiva die ik geslikt heb. Ik sleepte mezelf naar de lokale groenteboer. Ik kocht alleen maar groenten en fruit.

Drie dagen lang at ik ook alleen maar dat. En water, liters water. De eerste dag ging wel. De tweede dag dacht ik ‘Waar ben ik aan begonnen? Hoe hou ik dit vol?’. En de derde dag voelde ik me onoverwinnelijk! En met resultaat. Vijf kilo lichter. Dat smaakte naar meer.

Ik besloot om er nog een week aan te plakken, met een kleine aanpassing. Ontbijt en lunch nog altijd alleen maar groenten en fruit, maar bij het avondeten at ik een stuk kipfilet of vis. Resultaat: al 12 kilo lichter.

Woooow! Wat een kick! Mijn man zag het meteen aan me. En ik voelde het ook al. Geen dips. Niet ’s middags in bed een dutje willen doen. Minder chagrijnig. Nu al voordelen!

De frisdrank werd afgezworen en er kwam meer groenten in huis. Weken at ik alleen vers. Van smoothies tot volkoren pasta met vers gemaakte pastasaus. Pakjes en potjes waren verleden tijd. Alleen in het weekend mocht er “gezondigd” worden. En daar maakte ik gebruik van. Chocolade hier en wat chips daar. Maar uitsluitend in het weekend! Daar keek ik de hele week naar uit.

Ik viel af en flink. In november was ik inmiddels 28 kilo lichter. En voelde me al een compleet nieuw mens!

Maar nog steeds was ik ontevreden. Ik wilde meer. Dit was nog niet het eindstation waar ik wilde uitstappen. Ik voelde dat er meer uit te halen viel. Figuur "top model" was uitgesloten. Zeker na twee zwangerschappen en erg veel striae.

En toen ging het mis. Ik maakte een grote fout. Ik had een app gedownload en begon met calorieën tellen. Het gevolg was dat ik steeds minder calorieën binnen kreeg en ook steeds minder afviel. Ik liep aan tegen een blokkade.

Enorm frustrerend! Mentaal en fysiek kreeg ik een klap. Terwijl ik eerst nog enorm opgewekt en vrolijk was, was ik nu chagrijnig en boos. Waarom liet mijn lichaam mij in de steek?

Wil je weten hoe ik dit obstakel overwonnen heb en waarom calorieën tellen per dag niet de oplossing is? Lees dan mijn volgende blog 🙂

"We leven niet om te eten, we eten om te leven - Socrates"

Meer blogs van Linda lezen? Bezoek mijn pagina Linda in balans

How 2 be healthy - Logo 1

Heeft u een vraag?

Heeft u een specifieke vraag of heeft u het antwoord op uw vraag niet op de website gevonden?

Linda in balans

7 months 1 day ago

Op veler verzoek hier het recept! Nodig: 75 gr ontpitte dadels, 50 gr (gemengde) noten, 75 gr boekweitvlokken, 25 gr honing, 40 gr biograsroomboter, 2 el water en 50 gr…