Levensstijl veranderen

Levenstijl veranderen

Levensstijl veranderen

Je levensstijl veranderen is niet niks. Zeker als het van vandaag op morgen gebeurt. Ik kan alleen maar zeggen dat ik het niet anders had willen doen. Als ik was gaan afbouwen en langzaam er naartoe gewerkt had, was het niet gaan werken voor mij.Een verandering voor jezelf betekend automatisch als moeder zijnde dat het gezin er ook ‘last’ van heeft. Vooral mijn man heeft het ondervonden en ook mijn kinderen.

Niet alleen mijn levensstijl was ongezond, automatisch die van mijn man en kinderen ook. Vooral de suiker en vet inname. Ik liet het allemaal toe. Op zaterdag werd altijd iets van friet of pizza of zoiets dergelijks gehaald. Op zondag steevast Chinees. En dat elke week.  En de kast lag vol met snoep. Chips in allerlei smaken en soorten. Chocolade. Vooral Ferrero Rocher en Raffaello’s. Daar liet ik me voor hangen! Sterker nog, die ging ik altijd speciaal in Duitsland halen.

Mijn oma woont in Kerkrade. En dan nam ik haar mee voor boodschappen in Duitsland en hop.. Daar gingen weer stuk of 10 dozen mee terug naar huis. Als ik het nu bij 1 of 2 Raffaello’s liet, was het nog niet eens zo erg. Maar nee, Linda moest weer die hele bak in een keer in haar giebel gieten. Iets bewaren? Nee, het moest op! Soms twee hele dozen in een weekend..

Invloed op het gezin

Levensstijl veranderen

Nu ik deze dingen niet meer eet, eet mijn gezin ook stukken gezonder! En dat resulteert in een gewichtsafname van maar liefst 15 kilo van mijn man. Sterker nog, zelfs zijn maagklachten zijn enorm afgenomen. In het ziekenhuis konden ze geen oorzaak vinden. ‘Slik maar wat omeprazol, meneer. Dan heeft u er geen last meer van’. Maar zelfs die medicatie heeft hij niet meer nodig. Hij heeft zich altijd verzet tegen mijn nieuwe levensstijl. Zo van ‘ik heb dat niet nodig!’ en ‘Jij wilt afvallen, niet ik!’, maar onbewust is hij er toch in meegegaan. Snoepen mag hij van mij ;-). Ik dwing hem niet tot mijn nieuwe levensstijl. Daarom zit hij gewoon op de bank in het weekend met een zak chips en ik zit ernaast met mijn kopje thee en mijn handje ongebrande nootjes. Ik vind het prima. Geen problemen mee.

Mijn kinderen waren wat moeilijker om mee te krijgen. Mijn oudste, Sean, wilt nog wel eens wat proeven. Hij eet nu meer en meer groenten. Vandaag kwam hij zelfs proeven van mijn zalm. ‘Mag ik een stuk vlees van jou mama?’. Dus ik liet hem proeven zonder iets te zeggen. ‘Hmmm, wat lekker! Dat wil ik de volgende keer ook!’. Toen ik vertelde dat het vis was en geen vlees, gaf hij geen krimp. De oude Sean zou doen alsof ik hem vergif had gegeven. Nu drinkt hij zelfs meer water. En als hij te sterke ranja of iets krijgt zegt hij: ’Daar zit veel suiker in, hé mama’.

Mijn jongste, Jade, is hele andere koek. Zij is nu net 3 jaar oud en zegt steevast tegen alles dat groen is ‘Nee!’. Ook water gaat er bij haar niet in. Als ze dan toch per ongeluk een slok neemt, spuugt ze het gewoon weer uit. En dan zou je denken van, dan geef je haar toch helemaal niks. Het is water of niks. Maar hoe kan ik van haar verlangen dat ze water drinkt, als ik maanden zelf het verkeerde voorbeeld heb gegeven? Dus ik blijf het steeds proberen. En soms tolereert ze het. Maar niet altijd. Aan slecht eten moet je geen aandacht schenken bij kinderen. Ik weet uit ervaring met mijn zoon, dat de interesse vanzelf wel komt. Zolang ze andere dingen zoals fruit, vlees en bijvoorbeeld noten maar wel goed eet. Ze zal echt niet omkomen van de honger.

Voordat ik mijn levensstijl veranderde, ging ik maandelijks met zoonlief de stad in. Naar de film of wat winkelen. Vaak gingen we dan ergens zitten en mocht hij iets lekkers, zoals bijvoorbeeld een muffin of een donut, uitzoeken. Dat mocht hij helemaal zelf uitkiezen. Ook het gebakje dat mama dan zou eten. Dan deden we wat kletsen en lachen. En alles dat hem dwars zat (school of sport of thuis) vertelde hij uitgerekend dan.

Toen gooide ik de knop om..

1

Maar mijn zoon en ik gingen nog altijd de stad in. En ook mocht hij nog steeds een gebakje uitkiezen. Alleen niet meer voor mama. Als hij een gebakje nam, dronk ik meestal een lekkere muntthee of een Latte Macciato met sojamelk. Dat vond hij heel moeilijk. Sterker nog, hij klapte dicht. De gezelligheid was weg. Nog nooit had ik zo beseft, dat eten zo’n grote invloed had op ons gezin. Gezelligheid en vrijheid was bij ons gekoppeld aan eten. Hij kon er niet goed mee om gaan in het begin. Werd wat lastig in zijn gedrag. Totdat ik hem een keertje op consult bij Cure4life mee nam. Hij wilde wel eens even weten van wie ik geen donut meer mocht eten.Op de een of andere manier was dit een soort van geruststelling. Hij heeft nog een tekening gemaakt voor Ivo, de consulent. En het was goed nu.

Niet lang erna gingen we de stad in. En hij mocht van mij een donut gaan eten. Hij zocht zich eentje uit met een stukje Kinderchocolade erop. Ik trakteerde mezelf op een Latte Macciato Soja. Terwijl we aan het tafeltje zitten zegt hij plots: ‘Hey mama, wil je proeven? Ik zal beloven dat ik niks tegen Ivo (mijn consulent) zal zeggen’.

Ik lag dubbel. Zo enorm lief! Maar ik heb geen hap genomen. Ik heb gezegd: ‘Schat, mama heeft al veel te veel donuts gehad. Dadelijk krijgt mama weer een dikke buik en billen. Eet jij hem maar lekker op! Er komt een dag dat mama zorgeloos weer eens met jou een donut mag eten. En dan mag jij hem uitkiezen’. En al snel verscheen een grote glimlach. Mijn zoon had het een plek gegeven. En ik voelde me zo gelukkig!

Nu als hij iets lekkers gaat eten, bijvoorbeeld frietjes (want dat gun ik mijn kinderen) zegt hij: ‘Mama, blijf maar weg. Jij mag dat toch niet van Ivo. Als je proeft ga ik hem bellen!’. Niet alleen heeft hij het idee verwerkt, ik heb nog een waakhond erbij gekregen ook.

Acceptatie van je gezin is het grootste geschenk dat je in zulk traject kunt krijgen!

 

Meer blogs van Linda lezen? Bezoek mijn pagina Linda in balans

Volg Linda in Balans ook op Facebook

 

 

How 2 be healthy - Logo 1

Gratis how2bevital E-book!

Heeft u een vraag?

Heeft u een specifieke vraag of heeft u het antwoord op uw vraag niet op de website gevonden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.