gezond bewegen

Bewegen is gezond

Overal waar je gaat en staat hoor je erover. Bewegen is gezond! De sportscholen rijzen uit de grond als paddenstoelen en de bootcamps vliegen je om de oren. Dat is niet zonder reden, want gezond bewegen is inderdaad erg goed! Hoe gezond ga ik je hieronder uitleggen.

Als je met regelmaat voldoende beweegt, blijf je fit. Je stimuleert dan je ademhaling en bloedsomloop. De bloeddruk, cholesterol- en suikergehalte worden verlaagd en je spieren en gewrichten worden soepeler en sterker. Wist je dat gezond bewegen ziekten helpt te voorkomen zoals hart- en vaatziekten, suikerziekte en overgewicht? Last but not least, mentaal voel je je ook nog eens stukken beter. Een van de redenen waarom ik graag sport. Het maakt mijn hoofd leeg.

Maar.. Bewegen is natuurlijk voor iedereen anders, aangezien ieder lichaam ook anders is. De een heeft veel beweging nodig, de ander weinig. Natuurlijk moet je ook kijken wat ieder lichaam aankan. Een twintiger kan meer sporten aan dan een zestiger. Fysiek moet je ook in staat kunnen zijn bepaalde sporten uit te kunnen voeren. Zeker gezien het ‘gevaar’ voor blessures. En geloof me, dankzij mijn sportverleden heb ik de nodige blessures voorbij zien komen. Het is alles behalve een pretje. Dus ga er verantwoord mee op.

Er zijn gelukkig genoeg manieren om dagelijks aan je portie beweging toe te komen. Laat de auto staan daar waar mogelijk en neem de fiets of loop een stuk. Moet je een verdieping hoger zijn? Ga met de trap en niet met de lift. Het zijn eigenlijk aanpassingen die vrij simpel door te voeren zijn. Wil je het echt aanpakken? Dan is het beter om de sportschool in te duiken voor een work out met gewichten, een flink stuk te rennen, fietsen of stevig wandelen. Mits je lichamelijk natuurlijk de mogelijkheid hebt om dit te doen.

Twee jaar geleden was dat voor mij nog ondenkbaar…

Zelf kom ik uit een gezin dat gedreven werd door atletiek. Mijn ouders waren trainers en hadden in hun jongere jaren de sport op hoog niveau beoefend. Bijna logisch dat mijn zusje en ik dit ook gingen doen. Als kleuter werd ik al actief in de wereld van de wedstrijden. Mijn zusje vier jaar later ook. Later bleek dat ik talent had. Met name in de onderdelen kogelstoten en discuswerpen. In 1999 haalde ik dan ook mijn eerste twee nationale titels bij de junioren binnen. Vele kampioenschappen en titels volgden. Er werd hard getraind. Ik trainde minstens vijf dagen in de week. Soms zelfs twee keer per dag. Reisde heel Nederland en België door voor wedstrijden of trainingen. Heel normaal allemaal. Ons hele gezin ademde atletiek. Mijn ouders en mijn man steunden me door dik en dun.

Doordat ik zoveel trainde, lette ik niet zo op mijn eten. Ik at met name veel pasta’s vanwege de koolhydraten, maar een frietje of pizza maakte echt niet uit. Ik trainde het er wel weer af. Totdat ik in 2006 mijn auto in de vangrail boorde. Dag atletiek, dag WK junioren, dag beweging. De teleurstelling was enorm! Alle voorbereidingen voor niks. Lichamelijk leek er weinig aan de hand. Gelukkig geen letsel opgelopen.

Uit voorzorg ging ik naar een fysiotherapeut. Met name om mijn rug los te houden. De kampioenschappen waren achter de rug, maar het seizoen was nog niet voorbij. Ik wilde nog knallen! Onderweg naar de fysio werd ik van mijn brommertje afgereden. Dikke vette pech! Tussen het auto-ongeluk en het brommerongeluk zaten goed en wel vier weken in. Een dikke bips en een dikke voet als gevolg. Ook die schade viel mee, maar mentaal was ik kapot. En uiteindelijk werkte dat door op mijn lichaam. Ik kreeg een stressverlamming in mijn gezicht. Mijn mond stond scheef, alsof ik een herseninfarct gehad had. En mijn hand trilde non-stop. Ik had PTSS oftewel Post Traumatisch Stress Syndroom. En toen was de atletiek voorbij. Het had mijn prioriteit niet meer. Er bestond meer in het leven dan ‘Train, eat, sleep, repeat’.

Als je dan zo plotseling stopt en wel nog gewend bent om te eten als een topsporter ga je bijkomen. En dat gebeurde flink. Van een afgetrainde atlete met een sixpack, ging ik naar 75 kilo. Sporten deed ik amper. Een heel normaal gewicht eigenlijk. Toen had ik natuurlijk nooit gedacht dat ik 8 jaar later tegen de 120 kilo aan ging zitten. En dat sporten echt een marteling zou zijn. Hevige spierpijnen en vooral heel veel transpireren. Sporten was geen hobby meer. En deed ik echt met tegenzin.

Maar toen... 

Toen ik begonnen was met de detox en in september al 15 kilo kwijt was, werd het voor mij ook weer aantrekkelijk om te gaan sporten. De conditie die ik vroeger had, toen ik op nationaal niveau presteerde, was helemaal verdwenen. Ik ben begonnen met wat fietsen in de sportschool. De kilo’s vlogen eraf en ik voelde me steeds vitaler. Ik ben toen overgestapt na wat zitten op de hometrainer naar spinning. Oh wat was dat lekker zeg! Heerlijk! En toen kreeg ik een blessure. Niet ten gevolge van het sporten, maar vanwege het belastende productiewerk dat ik toen deed. Ik kreeg Carpaal Tunnel Syndroom. Balen! Een operatie was onvermijdelijk. En voor ik het wist, lag ik er ruim 4 maanden uit. Dankzij mijn programma bij Cure4life bleven de kilo’s er gelukkig vanaf gaan.

Op een zwoele zomeravond zaten een aantal ouders en ik te kijken naar onze voetballende zonen. Toevallig op een sportveldje in Maastricht Malberg. Om het veld heen lag een soort van renbaan. Een moeder opperde de volgende keer de sportschoenen aan te trekken, zodat we tijdens de training zelf konden sporten. Ik dacht: ’Waarom niet?’. Samen is een betere motivatie dan alleen.

Dus daar stonden we met z’n tweeën. We begonnen die dag met twee rondjes (a 600 meter) rennen, een rondje wandelen en dan nog eens drie rondjes rennen. We waren kapot! Maar o zo trots dat we het gedaan hadden. Iedere voetbaltraining ging we er weer voor. Steeds een rondje meer. Zelfs toen er zomerstop was, renden we nog door. Gezellig samen. En ik kreeg een doel. Een wedstrijd waar ik zeven kilometer moest rennen. Vol enthousiasme trainden we door. Al na 5 weken sinds die eerste keer samen rennen, renden we twaalf rondjes zonder pauze. Rustig opgebouwd. Later gingen we ook routes rennen in de omgeving. Een genot, want de omgeving hier is zo mooi!
Die wedstrijd is allang geweest. Het was bikkelen, maar ik heb hem uitgerend! Ik ren nu nog minstens een keer in de week gemiddeld zo’n zeven kilometer. Heerlijk. Hoofd leeg maken, vet verbranden en eens goed zweten. Als het te slecht weer is ga ik naar de sportschool. Anders ren ik altijd in de buurt. Een klein beetje regen of kou weerhoud mij er niet van. Iedereen kan bewegen. Iedereen kan trainen om verder te komen of z’n lichaam meer te belasten. Voor de een is dat wekelijks 20 km rennen, voor de ander is dat iedere dag een half uurtje wandelen. Maar bouw het op ;-). En vraag desnoods hulp. Ga naar je fysiotherapeut, schakel een personal trainer in of wordt lid van een sportvereniging. Ga gezond bewegen, maar doe het verstandig! Bewegen is gezond, als je maar gezond verstand gebruikt.

Sport is de belangrijkste bijzaak in het leven- Kees Jansma

Meer blogs van Linda lezen? Bezoek mijn pagina Linda in balans

Volg Linda in Balans ook op Facebook

How 2 be healthy - Logo 1

Heeft u een vraag?

Heeft u een specifieke vraag of heeft u het antwoord op uw vraag niet op de website gevonden?

Gratis how2bevital E-book!

Linda in balans

2 days 12 hours ago

Op veler verzoek hier het recept! Nodig: 75 gr ontpitte dadels, 50 gr (gemengde) noten, 75 gr boekweitvlokken, 25 gr honing, 40 gr biograsroomboter, 2 el water en 50 gr…

Gezond ouder worden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.